Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΟ ΣΕΞΙ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΑΡΑΒΑΝΗ-ΣΤΙΚΟΥΔΗ

Η Ευαγγελία Αραβανή (η βιζιτού, η νέα πρωταγωνίστρια του Σειρηνάκη και ούτω καθεξής σύμφωνα με τα σχόλια στο youtube και στα διάφορα σόσιαλ μίντια) ήταν καλεσμένη σήμερα στην Ελένη Μενεγάκη. Όταν κλήθηκε να σχολιάσει το επίμαχο βίντεο, έχοντας ακόμα ανεπηρέαστο το λαμπερό χαμόγελο με την τέλεια οδοντοστοιχία, είπε με χαλαρό ύφος : "Σχολιάστηκε πολύ αυτό το χορευτικό. Ήταν πολύ σέξι. Νομίζω οι περισσότεροι στάθηκαν στο σημείο που χόρευα εγώ και η Κατερίνα μαζί. Ήταν κάτι που δεν έχει συνηθίσει να βλέπει ο κόσμος και γι' αυτό αντέδρασε έτσι. Στο εξωτερικό σε αντίστοιχα σόου γίνονται πολλές φορές τέτοια πράγματα, ενώ εδώ όχι". (δε μεταφέρω τα λόγια με ακρίβεια). 

Η Μενεγάκη, με τη σειρά της, το πήρε χαλαρά, σα να ήθελε εξαρχής να μην την κάνει να νιώσει άβολα, λέγοντας πως δεν ήταν και τόσο προκλητικό (μπα η ιδεα μας ηταν!) και πως αν τυχόν το έβλεπαν τα παιδιά της δε θα τους έκλεινε τα μάτια. Είχε προηγηθεί αυτό που είπε η παρουσιάστρια στην Αραβανή : "Έχεις πολύ αθώο και παιδικό βλέμμα". Ειρωνεία...παιδικό βλέμμα που κάνει πρόστυχους χορούς...ενδιαφέρον για ανθρωπολογική μελέτη. Μου θύμισε αυτό που είχε πει ο Κώστας Αγγελόπουλος, εισαγωγέας πορνό dvd στο περιοδικό FHM : "Όταν βλέπουμε τις πορνοστάρ σε ταινίες τις θεωρούμε όλες κάτι άπιαστο. Όταν όμως τις γνωρίσεις από κοντά δεν βλέπεις παρά απλά κορίτσια, τα οποία τις περισσότερες φορές είναι και εξαιρετικά ευαίσθητα". (αυτό το επιβεβαιώνει και η Τζούλια Αλεξανδράτου που πάντα μας θύμιζε σε συνεντέυξεις της ότι κατά βάθος είναι ένα απλό κορίτσι της ηλικίας της - πολύ βάθος όμως). Γιατί το σεξ και η πρόκληση είναι στο μυαλό του ανθρώπου συνδεδεμένο με το άγριο, το σκληρό, το ζωώδες και έτσι μπορεί να νομίσει κάποιος ότι αυτός που ντύνεται ή φέρεται με σέξι τρόπο, είναι και σκληρός και προκλητικός χαρακτήρας. Είναι έξυπνο (μπορεί να είναι και επικοινωνιακά σχεδιασμένο) να σχολιάζεις κάτι στο οποίο έχεις λάβει μέρος και το οποίο σχεδόν όλοι έχουν σχολιάσει αρνητικά, με χαμόγελο, ατάραχος και χαλαρός. 

Βέβαια, η συγκεκριμένη είναι πολλά χρόνια στο χώρο και δεν της κάθεται βαρύ στο στομάχι, ούτε της προκαλεί εσωστρέφεια και κλάμα η αρνητική κριτική (που εν προκειμένω είναι μεγάλες χοντράδες και προσβλητικά απαξιωτικά σχόλια). Μπορεί, βέβαια, να είναι έτσι ο χαρακτήρας της. Να μη δίνει πολύ ή καθόλου σημασία. Το δήλωσε άλλωστε και η ίδια στη συνέντευξη της στην εκπομπή. Είναι αυτά τα άτομα που έχουν αποκτήσει αυτοπεποίθηση και δεν τους νοιάζει τι λένε. Ή απλά έχουν αποφασίσει ότι αρέσουν σε αυτούς που αρέσουν και οι άλλοι ας λένε ό,τι θέλουν. 

Η τηλεόραση έχει εδώ και πολλά χρόνια μάθει να βγάζει όμορφες ξανθιές (και όχι μόνο) παρουσίες, που με ένα λαμπερό χαμόγελο και κάποιες κλισέ αλλά ταυτόχρονα αληθοφανείς ατάκες ξέρουν να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους, αφήνοντας τους haters και τους κακόβουλους να νευριάζουν με την ψυχραιμία τους και να μην ξέρουν πώς να συνεχίσουν. Είναι η τηλεόραση αυτή που αποφασίζει με τη βοήθεια δημοσιοσχετιστών, μάνατζερ κτλ, να ανεβάσει στην κλίμακα κοπέλες που πήραν μέρος στα καλλιστεία, κάνοντας το κοινό να τις συμπαθήσει, επειδή δεν είναι μόνο όμορφες, να τις βοηθήσει να επεκταθούν στην καριέρα τους, από το να γίνουν τραγουδίστριες μέχρι να αναλάβουν μια δική τους θέση, όπως παρουσιάστρια, στο μέσο που τους ανέδειξε.

Τα σχόλια και οι αντιδράσεις που προκάλεσε το σέξι χορευτικό των δυο σταρ Ελλας έχουν ψυχολογικό και κοινωνιολογικό ενδιαφέρον. Γιατί άραγε, άντρες και γυναίκες, έσπευσαν να κατακεραυνώσουν το θέαμα αυτό; Είναι ο φόβος των γονιών για τα άσχημα πρότυπα που περνάνε τα μίντια στα παιδιά τους; Είναι η απέχθεια προς το διαφορετικό, την ομοφυλοφιλία που αφήνει να εννοηθεί ότι πρεσβεύει το χορευτικό; Είναι η ζήλεια των γυναικών για τα σώματα αυτά; Και ο άντρας; Γιατί να μιλήσει άσχημα γι' αυτά τα σώματα; Δεν είναι ζήλεια. Κι αν δεν είναι γονέας; Τότε τι τον ενοχλεί σε αυτό; Μήπως είναι παλαιών αρχών και πιστός στα χριστιανικά ήθη; Αν όχι, τότε τι; Δεν υπάρχει σαφής απάντηση, ούτε οι παραπάνω υποθέσεις είναι σίγουρο ότι μπορεί να ευσταθούν. 

Αυτό που μάλλον είναι σίγουρο είναι ότι γενικά στους ανθρώπους αρέσει να κουτσομπολεύουν και μάλιστα τους αρέσει να κουτσομπολεύουν αυτό που είναι (ή μοιάζει) αρνητικό, αυτό που προκαλεί, αυτό που διαφέρει. Ο σχολιασμός των άλλων αποτελεί μια μορφή ελέγχου της κοινωνίας, καθώς συμβάλλει στην τήρηση της τάξης και τον προσδιορισμό κανόνων και αξιών, ενώ ταυτόχρονα ελέγχει τα ήθη, καθορίζει τις ισορροπίες ανάμεσα στην ατομική επιδίωξη και το κοινωνικά αποδεκτό και ορίζει ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή. Αυτή η τάση που υπάρχει στην κοινωνία από αρχαιοτάτων χρόνων, έχει μεταφερθεί στο Διαδίκτυο, που εκεί η εκτόξευση ύβρεων είναι πιο εύκολη με την ασφάλεια της ανωνυμίας. Αν όμως το υποκείμενο που δέχεται τις ύβρεις και τις κατηγορίες, δεν επηρεάζεται, αλλά συνεχίζει ακάθεκτο την πορεία του και μάλιστα γίνεται και καλύτερο, τότε το πρόβλημα το έχει μόνο ο σχολιαστής, ο οποίος όμως ξεθυμαίνει γράφοντας τη γνώμη του.


1 σχόλιο:

  1. THE APOSTLES' TEACHING

    The early Christians believed the apostles' teaching. (Acts 2:42 They were continually devoting themselves to the apostles' teaching....)

    What was not the apostles' teaching? What was the apostles' teaching, what was their source?

    The apostles' teaching did not originate from the Pharisees creed books. They did not teach from the Sadducees statement of faith. The apostles did not use the catechisms of the Judaizers as the final authority or as a substitute for the Scriptures.

    The Scriptures were the source of the apostles' teaching and the words and writings of the apostles were also the Scriptures.

    Acts 17:2 And according to Paul's customs, he went to them, and for three Sabbaths reasoned with them from the Scriptures......

    Paul taught from the Scriptures, not from man-made creed books and catechisms.

    2 Peter 2:15-16 just as also our beloved brother Paul, according the the wisdom given him , wrote to you, 16 as also in all his letters, speaking in them of theses things, in which are some things hard to understand, which the untaught and unstable distort, as they do also the rest of the Scriptures.

    Peter included the apostles Paul's writing as being Scriptures.

    The apostles' teaching was from the Old Testament Scriptures and from their own words and letters which were in fact the New Testament Scriptures.

    The apostles did not teach from the creed books of the Pharisees. The did not use the catechisms of the Judaizers to instruct their brethren in faith and practice. They did not consult the Sadducees statement of faith, in order to teach others.

    The apostle John wrote the last Scripture in A.D. 95, it was the Revelation of Jesus Christ.

    A.D. 95 was the last recorded teaching by an apostle.

    If the contemporary creed books, catechisms, statements of faith, Bible commentaries, so-called new revelation of modern-day apostles, and other extra-Biblical sources are not the exact same teachings of the apostles of the Bible, then, THEY ARE IN FACT, WRITTEN WORDS OF FALSE DOCTRINE.

    YOU INVITED TO FOLLOW MY BLOG. http://steve-finnell.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή