Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ


Ενα εξαιρετικο ποστ, που πηρε πολυ καλες κριτικες απο τους σχολιαστες του, διαβασαμε στο blog "ακυβερνητες πολιτειες" (yiannis63.wordpress.com).
Ο blogger, που δουλευε σε δισκοπωλειο, μας μιλαει για την κριση της μουσικης βιομηχανιας η οποια, οπως αποδεικνυει, ευθυνεται στην πολιτικη των δισκογραφικων εταιρειων, και μας μεταφερει την εμπειρια του απο το χωρο.Οι δισκογραφικες διαμορφωνουν αυθαιρετα τις τιμες και λειτουργουν ως μονοπωλια, διοτι δε μπορεις να βρεις το ιδιο cd σε αλλη εταιρεια για να συγκρινεις τις τιμες οπως κανεις σ' ενα super-market, μας εξηγει.Μεσα σε μια δεκαετια απο το 1989 η τιμη του cd αυξηθηκε κατα 150% (απο 9 ευρω στα 22) και σταθεροποιθηκε στα δεκαοχτω με εικοσι ευρω απο το 2.000.Ο Πανελληνιος συλλογος δισκοπολων, στον οποιο ανηκε, αρχισε τις διαμαρτυριες για τις υψηλες τιμες.Οι δισκογραφικες απαντουσαν οτι η πτωση των πωλησεων σημαινει αυξηση των τιμων και οτι μονο ετσι μπορουν να ισοσκελισουν τον ισολογισμο της εταιρειας.Οι δισκοπωλες ελεγαν οτι με τοσο υψηλες τιμες χανουν πελατες αλλα οι ιθυνοντες δεν εκαναν καμια υποχωρηση.Οι αντιδρασεις συνεχιστηκαν με ομιλιες, συνεδριασεις, συνελευσεις, αλλα χωρις το επιθυμητο αποτελεσμα.Οι διευθυντες ηταν αδιαλλαχτοι.
Μετα ερχεται το internet και το downloading και οι δισκογραφικες αντιδρουν σπασμωδικα κατα τη γνωμη του, με πωληση των cd στα εντυπα, με νεα σημεια πωλησης οπως σουπερ-μαρκετ, με πωληση τραγουδιων σε εταιρειες κινητης τηλεφωνιας, αυτα ομως δεν αποτρεπουν την πτωση και την κριση που αρχιζει και επικρατει στο χωρο.
"Αρχίζουν οι απολύσεις προσωπικού, περικοπές μισθών, υπερωρίες δεν πληρώνονται πουθενά, μειώνουν τα κόστη της παραγωγής του προιόντος, πνευματικά δικαιώματα μόνο στα «πρώτα» ονόματα αποδίδονται, κλείνουν τις αποθήκες τους στις οποίες δούλευαν εκατοντάδες άνθρωποι, πουλάνε περιουσιακά τους στοιχεία μέχρι και τα αυτοκίνητα διανομής, διαλύουν τα δίκτυα διανομής τους, ξενοικιάζουν γραφεία μετακομίζοντας σε μικρότερα και τέλος συγχωνεύονται μεταξύ τους. Η ζημιά όμως έχει γίνει και είναι ανεπανόρθωτη", γραφει.
Η λυση γι' αυτον, βρισκεται πλεον μονο στο internet και σε επιλεγμενα μικρα δισκοπωλεια.

Κανεις δεν ξερει ποιο ειναι το μελλον του cd, αλλα μπορουν ακομα οι δισκογραφικες να μειωσουν τις τιμες.Φερθηκαν αλαζονικα στο παρελθον και δε σκεφτονταν μακροπροθεσμα, αλλα το cd δεν εχει πεθανει ακομα.Υπαρχουν ακομα πολλοι που πανε σε δισκοπωλεια και αγοραζουν cd.Εχει και μια συναισθηματικη αξια το cd.Ειναι κατι που σου ανηκει, κατι που μπορεις να το κρατησεις και να το ακουσουν μετα απο χρονια τα παιδια και τα εγγονια σου.Ειναι επιλογη πλεον του καθενα, ή να αγορασει το cd ή να το κατεβασει δωρεαν ή εστω με μικρο αντιτιμο απο το internet.Αλλα αν η τιμη του cd απο τα 20 ευρω πεσει στα 10 ευρω για παραδειγμα, θα αυξηθουν οι καταναλωτες του.

1 σχόλιο:

  1. Σε ευχαριστώ πολύ για την αναφορά σου. Πολύ σωστές οι επισημάνσεις σου. Να συπληρώσω όμως ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι που διοικούν τις μουσικές εταιρείες δεν έχουν τις ίδιες ευαισθησίες με εμάς. Κάτι που ξέχασα να πώ στο post που ανέβασα, είναι ότι διοικούν άνθρωποι παντελώς ασχετοι με την μουσική. Μanagers, στυγνοί επαγγελματίες που βλέπουν μόνο ποσοστά πωλήσεων και κερδών στους ισολογισμούς. Οι περισσότεροι από αυτούς βέβαια είναι αναλώσιμοι, κάθονται λίγο χρόνο, γιατί καταλαβαίνουν την μεγάλη ανασφάλεια που υπάρχει σε αυτό το επάγγελμα. Ας μην βλέπουμε τις δισκογραφικές σαν κάτι ξεχωριστό από τον υπόλοιπο χώρο των βιομηχανιών στην καπιταλιστική αγορά. Συμπεριφέρονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, απλά για τον συγκεκριμένο χώρο η οικονομική κρίση χτύπησε την πόρτα πολύ νωρίτερα. Οπως και να έχει το θέμα σε λίγα χρόνια από τώρα, όταν φτιάξουν υποδομές για να στήσουν τα δικά τους μαγαζιά στο internet και οι παραγωγές σε cd θα μειωθούν στο ελάχιστο. Η διανομή και η πώληση του μουσικου προιόντος θα αλλάξει εντελώς μορφή. Η μάχη που θα δωθεί θα είνια για την έλεύθερη διακίνηση της μουσικής στο internet και για τα πνευματικά δικαιώματα που ήδη έχει συζητηθεί και στο Ευρωπαικό κοινοβούλιο. Keep in touch και σε ευχαριστώ πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή