ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΤΟ ESQUIRE

Ένα ρεπορτάζ για την ανεργία στους νέους έχει πάντα ενδιαφέρον, ακόμα κι αν πρόκειται για ένα τετριμμένο θέμα για το οποίο έχει χυθεί άπειρο μελάνι. Δε γίνεται, όμως, να μη σου τραβήξει την προσοχή ένα άρθρο για το σημαντικό αυτό κοινωνικό ζήτημα, όσο βαρετό κι αν το βρίσκεις, όσο κι αν δε σε αφορά άμεσα.
Πολύ καλό το άρθρο-ρεπορτάζ του Κώστα Κυριακόπουλου για την ανεργία των νέων στην Ελλάδα (και όχι μόνο) στο περιοδικό Esquire (Ιούνιος 2012) με τίτλο "Ο πόλεμος κατά των νέων". Δυνατό κείμενο, με γλώσσα αιχμηρή αλλά όχι λαικίστικη, ο Κώστας Κυριακόπουλος ξέρει, άλλωστε, πως να παρουσιάζει την άποψη του με τρόπο που να μη φαίνεται πως θέλει να την επιβάλλει, αλλά και να μη μοιάζει να κρύβει απελπισία και θυμό. Με πάρα πολλά στατιστικά στοιχεία, με δηλώσεις νέων που βιώνουν δυσκολίες και με θέσεις κοινωνιολόγων και άλλων επιστημόνων επί του θέματος, πρόκειται για ένα πληρέστατο ρεπορτάζ.
Το παλιό και καλό μοντέλο που ίσχυε πριν μόλις δυο δεκαετίες στη χώρα μας με τους νέους να σπουδάζουν, να βρίσκουν άμεσα δουλειά, να κερδίζουν χρήματα και να βοηθάνε και τους γονείς τους, είναι υπό διάλυση σύμφωνα με τον αρθρογράφο. Και, μάλιστα, συμβαίνει το ανάποδο. "Τα αποθηκευμένα χρήματα των ηλικιωμένων ή ακόμα και οι κουτσουρεμένες συντάξεις προσπαθούν να συντηρήσουν νέους πτυχιούχους ή όχι, άνεργους, νέα ζευγάρια που βρέθηκαν από το μέσο όρο στο εισοδηματικό μηδέν, απολυμένους, απλήρωτους για μήνες και πάει λέγοντας". Και όπως πολύ σωστά επισημαίνει η Ελλάδα "θεωρεί ότι είναι περισσότερο ωφέλιμο να υιοθετεί μέτρα για τους αποχωρούντες και όχι για τους εισερχόμενους στη ζωή, κάτι που με οικονομικούς όρους δεν μπορεί να ευσταθεί, αφού ο οικονομικά ικανοποιημένος νέος μπορεί να στηρίξει τον ηλικιωμένο αναξιοπαθούντα συγγενή του, καθώς η προστιθέμενη υπεραξία της οποιασδήποτε επένδυσης σ' αυτόν έχει μακροπρόθεσμα υψηλότερες αποδόσεις για τον ίδιο, για το συγγενή του, αλλά και για το πολιτικό σύστημα, που τώρα κατατρώει το μέλλον του".
Αναφέρεται στο φαινόμενο της επιστροφής των νέων στα πατρικά τους σπίτια που είναι ολοένα και αυξανόμενο σε όλη τη χώρα και κάνει λόγο για το "σκληρότερο κοινωνιολογικό γεγονός με οικονομικές φυσικά συνέπειες από το Β' Παγκόσμιο πόλεμο", δηλαδή την επανεμφάνιση του μοντέλου της "πυρηνικής οικογένειας" ή αλλιώς της "οικογένειας των δύο ή τριών γενεών" με όλη την οικογένεια να μένει κάτω από την ίδια στέγη, όχι για λόγους ιστορικούς-πολεοδομικούς, όπως γινόταν σε παλιές δεκαετίες, αλλά για λόγους αυστηρά οικονομικούς. Στο σημείο αυτό ο αρθρογράφος, όμως, γίνεται υπερβολικός : "Ουσιαστικά μιλάμε για τη σταδιακή απονεύρωση και ακύρωση μιας ολόκληρης γενιάς, που σε φυσιολογικές συνθήκες θα στήριζε την οποιαδήποτε απόπειρα ανάκαμψης και εξέλιξης κάθε κοινωνίας, όχι μόνο της ελληνικής. Αν αυτό, στην κυριολεξία του, δεν είναι "εθνική αιμορραγία", τι είναι;". Και η αισιοδοξία κύριε Κυριακόπουλε; Και οι αγώνες; Οι αγώνες των νέων να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση; Και μήπως παλιότερα και πάντα οι νέοι δεν αγωνίζονταν να ανατρέψουν δύσκολες και καταπιεστικές καταστάσεις. Τότε ήταν η Χούντα, τώρα θα είναι η οικονομική κρίση. Η ισοπεδωτική λογική δεν βοηθάει κάπου, όπως και η παθητική στάση. Πάντα θα υπάρχει κάτι για το οποίο αξίζει να αγωνιζόμαστε.
Οι αριθμόι είναι αμίλεικτοι :
ΑΝΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Το ποσοστό της ανεργίας των νέων έως 25 ετών στην Ελλάδα αγγίζει το 51,2%
Η Ισπανία έρχεται δεύτερη με ποσοστό ανεργίας 50,5%
Στη Δανία το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 7,8%

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
46% των Ευρωπαίων ηλικίας 18 έως 34 ετών διαμένουν στο πατρικό τους σπίτι
57% είναι το αντίστοιχο ποσοστό των νέων Ελλήνων που ζουν με τους γονείς τους
54,8% των Ευρωπαίων ενηλίκων 18-24 μένουν ακόμη στο πατρικό λόγω σπουδών
45% είναι το αντίστοιχο ποσοστό για τους Έλληνες νέους

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ
66,4% των Ελλήνων που φεύγουν στο εξωτερικό αναζητούν καλύτερη ποιότητα ζωής
44,7% ψάχνουν καλύτερη θέση εργασίας

ΑΝΕΡΓΟΙ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΙ
30% το ποσοστό των άνεργων ελλήνων πτυχιούχων Πανεπιστημίου

ΑΝΕΡΓΙΑ Ε.Ε.
24,8 εκατομμύρια άνεργοι στην Ε.Ε.

ΑΝΕΡΓΙΑ 2012
21,7% το επίσημο ποσοστό της ανεργίας στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2012
Τον Ιανουάριο του 2011 ο δείκτης ήταν στο 14,7%

Ο λόγος στους νέους :
Ο Νίκος Μίχος, 23 ετών, λέει : "Η οικονομική κρίση ξεσκέπασε μια κοινωνία εγωιστική και ατομικιστική, μια κοινωνία του "πριν δώσεις, μάθε τι θα πάρεις". Είναι θλιβερό. Τι κι αν εγώ στάθηκα τυχερός και "έχω"; Αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ το περίσσευμα της τύχης μου. Για την ακρίβεια, να το χαρίσω. Αυτό δεν το βλέπω στην κοινωνία. Βλέπω μόνο την ανταποδοτικότητα ως βασικό άξονα συμπεριφοράς μιας γενιάς που -συνολικά βλέπωντας τη- δεν πάλεψε για το καλό της επόμενης".
Η Σοφία Καλλέ, 26 ετών, λέει : "Τριτοβάθμια εκπαίδευση, ξένες γλώσσες, δεύτερο πτυχίο, μια ζωή στη βιασύνη, στο άγχος και στις εξετάσεις. Και πάνω που λες "Ήρθε η ώρα να πάρω τη ζωή στα χέρια μου", "Να ζήσω τα όνειρα μου", ακους από παντού "Χίλια συγγνώμη, αλλά βλέπετε...κρίση!", "Δεν προσλαμβάνουμε". Κρίση κι εγώ στην απέξω".
Ο Ανδρέας Κημήτρης, 25 ετών, λέει για τους νέους : "Οι προσδοκίες τους ανατρέπονται. Ακούνε συνεχώς ότι τα "χαρτιά" δε μετράνε. Τα όνειρα και οι επιδιώξεις τους για κοινωνική ανέλιξη ανατρέπονται. Όλοι τους καλούν να φύγουν, να ψάξουν το μέλλον τους σε μια άλλη χώρα. Η εικόνα και η αυτοπεποίθηση τους τσαλακώνονται. Μέσα τους ο θυμός και οι ενοχές έχουν γίνει ένα. Η ευνοιοκρατία, η αναξιοκρατία και η ανικανοκρατία που επικρατούν τραυματίζουν τις αντοχές τους".

ΣΟΚ! ΤΟ ΒΗΜΑGAZINO ΠΡΟΤΡΕΠΕΙ ΕΜΜΕΣΑ ΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΚΟΚΑΙΝΗΣ!

Λοιπόν, καιρός να επιστρέφω επιτέλους στο μπλογκάκι μου. Το καλοκαίρι δεν είχα όρεξη για διάβασμα, αλλά μάζεψα πολλά περιοδικά για να τα διαβάσω μετά.
Κράτησα, λοιπόν, και ένα τεύχος του αγαπημένου μου ΒΗΜΑGAZINO, του Ιουνίου (24 Ιουνίου 2012, τεύχος 610). Εκεί διάβασα ένα ρεπορτάζ για τα ναρκωτικά και συγκεκριμένα την κοκαίνη της Αστερόπης Λαζαρίδου (η δημοσιογράφος στην οποία έκαναν αγωγή ο Χατζηγιάννης και η Μακρυπούλια). Ένα καλογραμμένο και ενδιαφέρον ρεπορτάζ, ικανό να προκαλέσει προβληματισμό αλλά και να επηρεάσει αρνητικά τους νέους. Και αυτό διότι το συγκεκριμένο ρεπορτάζ με τις συνεντεύξεις που παίρνει από πρώην και νυν χρήστες του "κοινωνικού ναρκωτικού" καταφέρνει να το παρουσιάσει αν όχι σαν κάτι...must, αν όχι σε κάτι τουλάχιστον χρήσιμο, πάντως μάλλον σε κάτι απαραίτητο! Προτρέπει έμμεσα και με τον τρόπο του το ρεπορτάζ στη χρήση κοκαίνης. Οι νέοι εύκολα επηρεάζονται από αυτά που διαβάζουν και εύκολα παρασύρονται. Σημειωτέον ότι οι χρήστες που μιλάνε στο ρεπορτάζ φαίνεται να είναι άτομα από καλή κοινωνική τάξη με μορφωτικό επίπεδο και νορμαλ, και όχι φτωχοί, περιθωριακοί, απομωνομένοι, αποκομμένοι από τον κοινωνικό ιστό, με ψυχολογικά, ζητιάνοι και χωρίς στον ήλιο μοίρα. Κοινώς "πρεζάκια".  Στο ρεπορτάζ του περιοδικού, το οποίο άλλωστε απευθύνεται σε άτομα σχετικά υψηλού μορφωτικού επιπέδου και κοινωνικής τάξης, οι χρήστες κοκαίνης είναι απλά...trendy!
Το γκέι νεαρό ζευγάρι που ξεσαλώνει στα μπαρ και στα κλαμπ, έχει κέφια τρελά, χορεύει, γελάει, μιλάει ακατάπαυστα, κάνει έντονο και απολαυστικό σεξ μέχρι και 6 φορές τη μέρα, κάνει τρέλες όπως να φιλιέται μπροστά σε κόσμο. "Η κόκα σου ανεβάζει την αδρεναλίνη και νιώθεις θεός. Ξεχνάς ανασφάλειες και βιώνεις όλα τα συναισθήματα επί 100", λέει χαρακτηριστικά ο ένας. Πουθενά δεν αναφέρεται σε κάποια αρνητική συνέπεια. Μάλιστα ο ίδιος, παρότι σταμάτησε τη συστηματική χρήση με το που χώρισε, δηλώνει ότι κάνει περιστασιακά, αν τύχει να τον κεράσει κάποιος. Με άλλα λόγια, μια κόκα πού και πού, δεν χάλασε ο κόσμος. Μάλλον το αντίθετο...
Ο παντρεμένος που είχε πολλές υποχρεώσεις στο κεφάλι του και με την κόκα έγινε πιο κοινωνικός στις παρέες, με μεγαλύτερη όρεξη για βόλτες και ξενύχτια και πολύ πιο χαμογελαστός. Ο ίδιος βέβαια δεν παραλείπει να μιλήσει για τις αρνητικές συνέπειες : μανία καταδίωξης, κρίσεις πανικού μέχρι που χώρισε και με τη γυναίκα του.
Ο 30ρης αιώνιος φοιτητής ο οποίος έπαιρνε κόκα αραιά και πού σε κάποιο πάρτυ φίλου (λες και η κόκα είναι σαν το ποτό) και που δοκίμασε μόνος του σπίτι του και ένιωσε "τρομερή υπερδιέγερση και απίστευτη όρεξη για δημιουργία". Άρχισε να λύνει τη μια μαθηματική εξίσωση μετά την άλλη και πήρε το πτυχίο σε έξι μήνες. Ο πατέρας του του αγόρασε αυτοκίνητο. Και ο λόγος που τα σταμάτησε; Απλά οικονομικοί...
Ο μάνατζερ που δικαιολογεί τους τραγουδιστές που είναι χρήστες κοκαίνης, επειδή είναι τρομερά δύσκολο να κρατήσεις ένα τετράωρο πρόγραμμα στα μπουζούκια και μετά να ξυπνήσεις ή να μην κοιμηθείς καθόλου για να πας στα πρωινάδικα, υπονοώντας έτσι ότι η κόκα γι' αυτούς είναι ό,τι είναι τα αναβολικά για τους αθλητές. Σχεδόν απαραίτητα..."Η κοκαίνη χαρίζει τρομερή αυτοπεποίθηση που τους είναι απαραίτητη για να βγουν στη σκηνή", λέει με κυνισμό.
Τέλος, η δημοσιογράφος, αναφερόμενη στη χρήση κοκαίνης στη show-biz γράφει : "Είναι ένα ναρκωτικό που σου δημιουργεί υπεροψία, φοράς το ύφος "εγώ είμαι κι άλλος κανένας" και αυτό σου δίνει αυτομάτως το εισητήριο για οποιαδήποτε κλίκα της οποίας επιθυμούσες διακαώς να γίνεις μέλος". Θες να γίνεις διάσημος, με άλλα λόγια; Η κόκα είναι αν όχι η λύση, ένα πολύ καλό εισητήριο...

All thay gave me was this ticket to heaven, that ticket to heaven, said to lie in the bed that
you make
Now I’m restless and I’m running from everything, I’m running from everything, I’m afraid it’s
a little too late

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΥΠΟΚΡΙΤΩΝ ΤΩΝ MEDIA

Ο δημοσιογράφος της Lifo, Άρης Δημοκίδης, τα έβαλε στο πολύ καλό άρθρο του "Πλούσιοι με τύψεις" (Lifo, τεύχος 310) με τους ανθρώπους των εγχώριων media, που αν και υπερ το δέον προνομιούχοι, γίνονται ένα με τον κοσμάκη, υποκρινόμενοι και λαικίζοντας για να τον έχουν με το μέρος τους. Ποιοί είναι αυτοί; Ο δημοσιογράφος δε διστάζει να τους κατονομάσει, άλλωστε όλοι λίγο-πολύ τους έχουμε καταλάβει.( Όλοι; Κάποιοι λίγοι μάλλον).
Ο Θανάσης Λάλας που έχει δεκάδες πολυκατοικίες ως περιουσιακά στοιχεία, αλλά στο ραδιόφωνο είναι λες και "δεν έχει καν ψυγείο", ο Λάκης Λαζόπουλος που είναι "ίσως ο πλουσιότερος καλλιτέχνης στη χώρα", αλλά "με μαεστρία κατάφερε να θεωρείται ένα με μας τους φτωχούς, ακριβώς λόγω του λαικισμού του", ο Νίκος Χατζηνικολάου που "σχεδόν σε πείθει ότι ζει στη Δραπετσώνα", ο Γιώργος Τράγκας που "φωνάζοντας και γράφοντας λες και η Τρόικα τον πέταξε στο δρόμο, κατάφερε όχι μόνο να μην τον παίρνουν οι λαικές μάζες με τις πέτρες και τα γιαούρτια, αλλά να τον θεωρούν και ήρωα που τα λέει έξω από τα δόντια".
Πες τα ρε Άρη!

Ο ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟ TWITTER!

Αίσθηση προκάλεσε στην κοινότητα του ελληνικού twitter το προφίλ του γνωστού καλλιτέχνη με τις αναφορές και τα σχόλια να είναι αμέτρητα. Το προφίλ και τα λεγόμενα του έπειθαν πολλούς (μαζί με αυτούς και εμένα) ότι πρόκειται για τον ίδιο. Όπως αποδείχτηκε, όμως, σύντομα επρόκειτο για ένα ακόμα fake προφίλ διάσημου προσώπου.
Ο Λάκης Λαζόπουλος δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια, πληροφορούμενος το γεγονός, δεδομένου και ότι εμφανιζόταν μέσα από το ψεύτικο προφίλ να ανεβάζει υβριστικά και χυδαία μηνύματα για Έλληνες πολιτικούς. Έτσι κατέφυγε στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Ωστόσο, δεν κατέθεσε μήνυση και δεν ζήτησε τη δίωξη του αγνώστου, απλώς προέβη σε προφορική καταγγελία.
Μπράβο στο Λάκη Λαζόπουλο που έδειξε το ήθος του αλλά και την κατανόηση του σε μια επιπόλαιη νεανική συμπεριφορά, αν υποθέσουμε ότι ήταν νεαρής ηλικίας ο δημιουργός του προφίλ. Από 'κει και πέρα, αυτά έχει η δημοκρατία του διαδικτύου, ευτυχώς όμως υπάρχουν και εκεί νόμοι.

mag you are right

Ένα από τα καλύτερα άρθρα που έχω διαβάσει ποτέ, και αντικειμενικά αλλά και για προσωπικούς λόγους είναι αυτό του Γιάνη Βαρουφάκη στη Lifo, τεύχος 299 με τίτλο "Η απειλή της παράλογης εκλογίκευσης". Αντιγράφω το σημείο που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχω διαβάσει ποτέ :

"Πρόκεται για κάτι που κάνουμε συχνά : κατόπιν εορτής, αφού έχουμε επιλέξει μεταξύ συγκεκριμένων εναλλακτικών, ψάχνουμε να βρούμε αδιάσειστα επιχειρήματα που να μας κάνουν να νιώσουμε καλύτερα για την επιλογή μας. Βρίσκουμε επιχειρήματα ex post για να πούμε στον εαυτό μας : "Ορθώς επέλεξες!". Και όσο πιο δύσκολη ήταν η επιλογή μας, επειδή καμία από τις εναλλακτικές που είχαμε δεν ξεχώριζε ιδιαίτερα ως η βέλτιστη, τόσο πιο έντονα προσπαθούμε (αφού έχουμε επιλέξει) να πείσουμε τον εαυτό μας ότι η τελική μας επιλογή ήταν σαφώς ανώτερη σε σχέση με τις εναλλακτικές. Με απλά λόγια, τείνουμε να εγκλωβιστούμε μετά την επιλογή μας στην πλάνη ότι η επιλογή μας ήταν σχεδόν προφανής, ότι η εναλλακτική που προκρίναμε ήταν κατά πολύ ανώτερη. Και για να το πετύχουμε αυτό στρέφουμε το βλέμμα και τ' αυτιά μας αποκλειστικά σε ενδείξεις (που συχνά παρουσιάζουμε στον εαυτό μας ως αποδείξεις) που συνηγορούν υπέρ της επιλογής μας, ενώ παράλληλα αγνοούμε όλες τις ενδείξεις που τάσσονται υπέρ εναλλακτικών που τελικά δεν επιλέξαμε.
Αυτή η ψυχολογική διαδικασία αυτο-επιβεβαίωσης και αυτο-νομιμοποίησης μετά από μια δύσκολη επιλογή είναι άκακη όταν αφορά αγορές αυτοκινήτων, επιλογή τόπου διακοπών, κάποια στρατηγική κίνηση όταν παίζουμε σκάκι. Στις μεγάλες, προσωπικές αποφάσεις μας που μπορεί ν' αλλάξουν τη ζωή μας (π.χ. να μείνουμε με τον σύντροφο μας, να κάνουμε παιδί κ.ο.κ) αυτή η μετά-την-επιλογή υποσυνείδητη αναθεώρηση των σχετικών πλεονεκτημάτων των εναλλακτικών μας μπορεί μάλιστα να είναι απαραίτητη : να βοηθά ώστε να αποφύγουμε μια ζωή συνεχούς αυτο-αμφισβήτησης, υπαρξιακής αγωνίας, δημιουργίας ανασφάλειας στους γύρω μας".


Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ : http://www.lifo.gr/mag/columns/4988

Η ΖΗΝΑ ΚΟΥΤΣΕΛΙΝΗ ΣΤΗΝ "ESPRESSO"

Συνέντευξη στην εφημερίδα "Espresso" έδωσε η "ισχυρή κυρία της tv" Ζήνα Κουτσελίνη. Και αν αναρωτιέστε ποια είναι η Ζήνα Κουτσελίνη, να σας πω εν συντομία ότι έχει δουλέψει πολλά χρόνια στο χώρο της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης, πίσω από τις κάμερες, και έχει "βγάλει" και αναδείξει μεταξύ άλλων την Ελένη Μενεγάκη και τη Φαίη Σκορδά. Αφορμή για την συνέντευξη είναι το νέο της βιβλίο που κυκλοφορεί σύντομα με τίτλο "Ο πιο δύσκολος δρόμος" και που αφορά τον χώρο της τηλεόρασης και που φυσικά το εμπνεύστηκε από την παρουσία και την εμπειρία της στο χώρο αυτό.
Η ιστορία αφορά μια ανερχόμενη και φιλόδοξη παρουσιάστρια την Βαγγελίτσα που μετατρέπεται (;) σε Εβελίνα. "Έχω συναντήσει και "Βαγγελίτσες" και "Εβελίνες". Όμως ως άνθρωπος έβλεπα πάντα πίσω από τη Βαγγελίτσα. Ήθελα να τη γνωρίζω πάντα καλύτερα για να μπορώ να κρίνω. Κάπως έτσι είναι και το βιβλίο. Δεν την μαστιγώνει μόνο, αλλά την αγκαλιάζει κιόλας, όπως θα κάνει ο κάθε αναγνώστης. Γιατί είναι εύκολο να κρίνουμε τις ζωές των άλλων, αλλά είναι δύσκολο να μπούμε στα παππούτσια τους" δηλώνει η συγγραφέας του βιβλίου και δημιουργός του entertv.gr.
Δεν παραλείπει φυσικά να πει τη γνώμη της για την κατάσταση που επικρατεί στην τηλεόραση : "Το παλιό μοντέλο τηλεοπτικών προγραμμάτων, που βλέπω να συνεχίζεται και αυτή τη σεζόν, πρέπει να αλλάξει. Να γίνουν lifestyle εκπομπές, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Να υπάρξουν ψυχαγωγικές εκπομπές, αλλά με άλλη οπτική ματιά. Πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στον άνθρωπο και περισσότερη αλήθεια στον τηλεθεατή".
Η ίδια αποκάλυψε, πως στο σαιτ της, entertv.gr, θα κάνει διαδικτυακή εκπομπή με παρουσιάστρια τη Μαρία Μπεκατώρου και θα βγει αρχές Νοεμβρίου.

greek media mpla mpla

-Μετά από την τηλεοπτική παρέμβαση της Τατιάνας Στεφανίδου και την εκπομπή της "Μίλα" η Νανά Καραγιάννη, που σόκαρε με τις φωτογραφίες που δημοσίευσε στο facebook, εισήχθη τελικά στο νοσοκομείο. Η εκπομπή φυσικά έκανε μεγάλη αίσθηση και προκάλεσε συζητήσεις.

-Συζητήσεις που αφορούν φυσικά την σύγχρονη ασθένεια που ταλαιπωρεί πολλές σύγχρονες γυναίκες, κυρίως, την νευρική ανορεξία. Η τηλεοπτική περσόνα έγινε η αφορμή να βγει στην επιφάνεια ένα τόσο σοβαρό σύγχρονο κοινωνικό (γιατί σίγουρα έχει και κοινωνικές προεκτάσεις) ζήτημα.

-Η "Espresso" δημοσιεύει στοιχεία για την ασθένεια-μάστιγα, αναφέρωντας ότι ένα εκατομμύριο έφηβοι και νεαροί ενήλικοι πάσχουν στη χώρα μας από κάποια μορφή διατροφικής διαταραχής, με πρώτη στη λίστα να βρίσκεται η νευρική ανορεξία.

-Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας για την Νανά Καραγιάννη, γίνεται λόγος για τα χιλιάδες μηνύματα που έχει δεχτεί μέσω διαδικτύου η γνωστή τηλεπερσόνα αλλά και για το μήνυμα-απάντηση σε μια φίλη της που έρθει να προσθέσει ερωτηματικά, αφού λέει ότι πάντα την φόβιζαν τα κιλά και ότι κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσει ανοιχτά.

-Με αφορμή τη Νανά, η εφημερίδα μας θυμίζει για επώνυμες που πάλεψαν με τη νευρική ανορεξία και βγήκαν νικήτριες : Ζέτα Δούκα, Μάρα Δαρμουσλή, Ανδρεανή Τσάφου, Νάντια Καρβέλη και Saya.

-Μέρα πρεμιέρας σήμερα, 1η του μηνός, για πολλές εκπομπές του Alpha : Ελένη, Κάτι ψήνεται και Οικογενειακές ιστορίες. Και ναι, θα το πω. Μου έλειψαν οι "Οικογενειακές ιστορίες". Μπορεί να είμαι και ο μόνος.

-Ξεκινάει σήμερα και η εκπομπή της Έλλης Σταή στη NET και φυσικά δε μου έλειψε καθόλου, ούτε εμένα ούτε σε κανέναν.

-Τα πρωινάδικα, όπως τα ξέρετε. Θα αργήσουν ακόμα να ξεκινήσουν και αυτή είναι η πρώτη τηλεοπτική χρονιά που συμβαίνει αυτό. Αγαπητές νοικοκυρές υπομονή. Καταλαβαίνω ότι έχετε πάθει στέρηση. Ακόμα και η Μενεγάκη μεσημέρι πήγε. Μην ανησυχείτε όμως. Θα έχει πρωινάδικα φέτος, επομένως οι φήμες που ακούγονταν πριν καλά τελειώσει η πρωινή ζώνη για κατάργηση της πρωινής ψυχαγωγικής ζώνης δεν ισχύουν. Δεν τη γλιτώνουμε τη Σκορδά και φέτος.

-Σε καμία περίπτωση δε θα ευχόμασταν την κατάργηση της πρωινής ζώνης, σεβόμενοι φυσικά τη δουλειά τόσων ανθρώπων. Οι νοικοκυρές έχουν αγαπήσει, ή μπορεί και συνηθίσει αυτό το τηλεοπτικό προιόν και το θέλουν, αλλά μήπως είναι καιρός επιτέλους να γίνουν κάποιες μικρές αλλαγές στη ζώνη αυτή. Όχι ρηξικελευθες, προς Θεου. Δεν περιμένουμε να δούμε το Βέλτσο καλεσμένη στη Σκορδαλιά-γκα αλλά η απομάκρυνση ίσως της Σάσας Σταμάτη θα έδειχνε ότι τα στελέχη σέβονται κάπως το κοινό που παρακολουθεί αυτά τα προγράμματα. Και αν όχι να τη διώξουν, έστω να τη συνετίσουν.

-Λοιπόν, εγώ δε γνώριζα τίποτα ούτε για το γέροντα Παισιο, ούτε για τον...γέροντα Παστίτσιο. Τα γεγονόταν τρέχουν με τετραπλάσια ταχύτητα με το διαδίκτυο το οποίο έρχεται να "γεννήσει" δικά του γεγονότα. Σε λίγο καιρό θα μιλάμε για ιντερνετικές ειδήσεις και ιντερνετικό ρεπορτάζ. Χωρίς να έχω καν ακουστά για το γεγονός, είδα το "πρόσωπο την ημερών" να δίνει συνέντευξη στον Κώστα Βαξεβάνη και προς έκπληξη μου είδα ατέλειωτες αναφορές στο twitter.

-Θυμόμουν βέβαια ότι η "Δημοκρατία" προσέφερε βιβλία του "γέροντα Παισιου", αλλά δεν ήξερα ότι ο εν λόγω κύριος είχε γίνει...talk of the town. Άλλο βέβαια να κάνεις ένα tweet ή να γράψεις ένα στάτους σατιρίζοντας τον και άλλο να κάνεις σελίδα στο facebook, όπως έκανε ο 27χρονος, όπως αποκαλύφθηκε, με την επωνυμία "Γέρων Παστίτσιος". Η σελίδα με σαφές σατιρικό περιεχόμενο συγκέντρωσε πολλούς οπαδούς αλλά κινητοποίησε και τις διωκτικές αρχές ενώ έγινε και θέμα πολιτικής αντιδικίας.

-Στη συνέντευξη του στον Βαξεβάνη, ο 27χρονος δηλώνει ότι η σελίδα του δεν περιέχει ύβρεις και χυδαιολογίες και πως θα το αποδείξει όταν ανοίξει ξανά τη σελίδα του.

-Το θέμα φυσικά απασχόλησε τα μίντια, τα παραδοσιακά, τα new media και τα social media. Εκπομπές, ποστ, άρθρα, χαμός.

-Θα αναφέρω το σχόλιο της δημοσιογράφου Αθηνάς Δεληγιάννη στο "Metropolis" για τη σύλληψη του 27χρονου αλλά και την γενικότερη λογοκρισία που υφίσταται τον τελευταίο καιρό : "Εκτός της γελοιότητας που έχουν όλα αυτά τα περιστατικά, δεν παύουν να αποτελούν δείγματα ότι χάνει ο τόπος τα δημοκρατικά του αυτονόητα. Σαν να τραβήχτηκε απότομα μέσα στον πανικό της κρίσης το λευκό σεντόνι που σκέπαζε μια κακοφορμισμένη διάβρωση της δημοκρατικής μας συνείδησης. Φάνηκε η πληγή που προκάλεσαν τα οξέα ενός συγκαλυμμένου εκφασισμού με διάφορα κάθε φορά άλλοθι -πίστη, πατρίδα, "λαικοί αγώνες" κλπ.- και κατρακυλάμε πανικόβλητοι υπό τους ήχους χρυσαυγίτικων ταμ-ταμ". Πολύ καλό σχόλιο.

-Εγώ θα πω ότι όπως είναι δικαίωμα σε κάποιον να πιστεύει στα θαύματα του γέρονται Παισιου και του κάθε γέροντα, έτσι είναι δικαίωμα σε κάποιον άλλον να κάνει σάτιρα και κριτική, αρκεί να μην προσβάλλει. Παρά την τεράστια άνοδο του ίντερνετ όπου ανώνυμα μπορεί ο καθένας να εκφράσει τη γνώμη του, δε φτάσαμε στο σημείο -και ευτυχώς- της απόλυτης ελευθερίας του λόγου. Γιατί αυτό ισοδυναμεί με ασυδοσία. Το ίντερνετ -και οι άνθρωποι- δεν είναι πάνω από τους νόμους και πόσο μάλλον πάνω από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Σίγουρα όμως είναι πάνω από τις τυμπανοκρουσίες και τα παραληρήματα της Εκκλησίας και της Χρυσής Αυγής.

-Πάντως, μπορεί να "κατέβηκε" η σελίδα του γέροντα Παστίτσιου, αλλά φύτρωσαν άλλες σελίδες με τίτλους-παρωδία του γέροντα Παίσιου, όπως ο γέροντας Παρίσιος, γέροντας ΜαιΠρισιους. "Κατεβάζουν" μια, φυτρώνουν άλλες δυο...

-Και δεν μας έφταναν όλα αυτά, έχουμε και την Βέφα Αλεξιάδου να μας θυμίζει την ύπαρξη της κατηγορώντας δημόσια συνάδελφο της ότι της έκλεψε συνταγή δικής της έμπνευσης. Και όταν λέμε δημόσια μη φανταστείτε τηλεόραση, γιατί ποια από τις λίγες εναπομείναντες gossip εκπομπές θα έβγαζε τη Βέφα να πει τον πόνο της; Ακόμα και η Τσιμτσιλή σοβάρεψε...Το νέο δημόσιο είναι το facebook φυσικά (γιαγιά φτιάξε και εσύ επιτέλους), αν και κατά πόσο είναι δημόσιο είναι μια άλλη συζήτηση. Η γνωστή μαγείρισσα δεν κατονομάζει την συνάδερφο της. Δε βαριέστε κυρία Βέφα, όλα κλέβονται. Γιατί όχι και οι συνταγές;

-Μπορεί να μην ξεκίνησε για τα καλά η τηλεοπτική σεζόν, αλλά τα ενημερωτικά προγράμματα σε όλα τα κανάλια έχουν μπει για τα καλά στο κλίμα του "δύσκολου χειμώνα" (sic). Τρόικα, ΔΝΤ, συντάξεις, κομμένοι μισθοί, ανεργία, κρίση, κρίση, κρίση. Θα έχουμε να ακούσουμε πολλά πάλι φέτος. Έχουμε όμως την επιλογή να πατήσουμε off, να σηκωθούμε από τον καναπέ και την πολυθρόνα και να δράσουμε και να αφήσουμε τους διάφορους να καταστροφολογούν όσο θέλουν. Εμείς τι κάνουμε;

-Όσοι πάλι πιστεύετε στα ζώδια και εμπιστεύεστε την Άση Μπήλιου, υπομονή μέχρι το επόμενο Φθινόπωρο, αφού η γνωστή αστρολόγος δηλώνει στο "Τηλεκοντρόλ" ότι η κατάσταση στη χώρα θα φτιάξει μετά το καλοκαίρι του 2013.

-Τελικά ο ΑΝΤ1 δεν πέτυχε τον κρυφό σκοπό του που ήταν να προκαλέσει σάλο -και συνεπώς να κάνει νούμερα- με τον "Σουλειμαν", όπως έγινε στη γείτονα χώρα. Πολλά προβλήματα έχει ο Έλληνας για να καθίσει να ασχοληθεί με μια ιστορική προσωπικότητα της Τουρκίας. Εδώ δεν τον άγγιξε το θέμα με το ντοκιμαντέρ του Κολοκοτρώνη στον ΣΚΑΙ, θα ασχοληθεί με τα ερωτικά σκάνδαλα του "μεγαλοπρεπή";