Χαίρομαι που υπάρχει ένα φόρουμ για μας τους μπλόγκερ. Λοιπόν, είναι
κάποια πράγματα που ήθελα να πω. Το μπλογκ σαν μέσο είναι, κατά τη γνώμη
μου, καλύτερο, πιο ποιοτικό από το twitter για το οποίο δεν έχω και την
καλύτερη άποψη. Δείτε εδώ : http://stefanosandrul.blogspot.gr/2012/07/twitter.html
Στο μπλογκ μπορείς να είσαι δημιουργικός, να εκφραστείς, να γράψεις ένα όμορφο, προσεγμένο ποστ και όχι μια εξυπνακίστικη ατάκα 140 χαρακτήρων. Το twitter είναι εύκολο. Το μπλογκ είναι πιο δύσκολο, τουλάχιστον αν σε ενδιαφέρει να κάνεις κάτι καλό και προσεγμένο και όχι να αντιγράψεις ποστ από σαιτ ή άλλα μπλογκ, όπως δυστυχώς συμβαίνει σε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ μπλογκ πλέον. Το blogging ξεκίνησε ωραία με λίγους και καλούς και εξελίχθηκε με την ποσότητα να υπερνικά την ποιότητα. Γεμίσαμε με μπλογκερ που αντιγράφουν από αλλού και που σε βομβαρδίζουν με "ενημερωτικά" ποστ, ευελπιστόντας μάταια ότι θα γίνουν τρομακτικό και θα βγάλουν και κάνα φράγκο. Δε λέω να μη βγάλεις λεφτά από το μπλογκ, γιατί όχι, αλλά να κάνεις καλή δουλειά. Τέλος πάντων, αυτό είναι άλλο μεγάλο θέμα.
Ξεκινάς το μπλογκ για να περνάει ευχάριστα η ώρα αλλά όσο περνάει ο καιρός, όσο κι αν δεν το θέλεις, όσο κι αν ισχυρίζεσαι το αντίθετο, το παίρνεις στα σοβαρά. Γίνεται σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας σου. Πας κάπου, βλέπεις κάτι, ακους κατι, σου συμβαίνει κάτι, μιλας με κάποιον, και σκέφτεσαι ότι αυτό πρέπει να μπει στο μπλογκ σου και σκέφτεσαι πως θα το περιγράψεις. Και τελικά αν δεν το ποστάρεις, μπορεί να νιώσεις και κάπως άσχημα. Μπορεί να μετανιώσεις που δεν έγραψες για αυτή σου την εμπειρία. Μπορεί να μην κοιμηθείς καλά το βράδυ επειδή δεν έγραψες σήμερα στο μπλογκ σου. Απο ευχάριστη ενασχόληση μπορεί να γίνει κάτι πολύ πιεστικό.
Στο twitter, στο facebook, μπορεί να γράψεις κάτι με λίγα λόγια και απλά, αλλά στο μπλογκ θες να είσαι πιο λεπτομερής, πιο εκφραστικός, πιο δημιουργικός. Θες να γράψεις κάτι καλό. Μπορεί να σε κουράζει και μόνο η σκέψη αλλά το αποτέλεσμα σε ανταμοίβει τις περισσότερες φορές.
Περνάς διάφορες φάσεις με το μπλογκ σου. Περνάς τη φάση που αναρωτιέσαι γιατί το έχεις. Που αναρωτιέσαι αν πρέπει να το δείξεις σε φίλους και ειδικά σε συγγενείς. Που θες να το σβήσεις εντελώς και μπορεί και να το κάνεις (εγώ το έχω κάνει). Που θες να αλλάξεις όνομα. Που θες να γίνει γνωστό, πολύ γνωστό. Που αναρωτιέσαι που θα σε οδηγήσει το μπλογκ; Που αναρωτιέσαι αν μπορεί να σου χρησιμεύσει επαγγελματικα. Που αναρωτιέσαι αν μπορείς να βγάλεις λεφτά από αυτό. Που αναρωτιέσαι αν θα μπορούσες να συνεργαστείς με άλλα άτομα και να προσπαθήσετε να βγάλετε λεφτά. Και μπορεί να ένιωσες άσχημα που σκέφτηκες να βγάλεις λεφτά από το μπλογκ, επειδή για σένα το μπλογκ είναι χόμπι και προσωπική υπόθεση.
Το μπλογκινγκ πολλές φορές έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης για το αν αποτελεί δημοσιογραφία. Αναρωτήθηκες κ εσυ τελικά αν κάνεις δημοσιογραφία μέχρι που σκέφτηκες ότι το να λες την άποψη σου για τα πολιτικοκοινωνικά θέματα δεν είναι δημοσιογραφία, αλλά δημοσιογραφία είναι να κάνεις έρευνα, να διασταυρώνεις πληροφορίες και να μεταδίδεις πρώτος την είδηση. Αν είσαι δημοσιογράφος, ίσως να μη θέλησες ποτέ να το αποκαλύψεις στο μπλογκ, επειδή υπάρχει σύγχυση ανάμεσα στον μπλόγκερ και το δημοσιογράφο και ένας περίεργος διαχωρισμός που κάνει τους μεν να θέλουν να μην έχουν σχέση καμια με τους δε. Άλλωστε πολλοί μπλόγκερ ξεκαθαρίζουν τη θέση τους, λέγοντας ότι στο μπλογκ τους δε συμμετέχουν ρουφιάνοι δημοσιογράφοι.
Υπάρχουν όμως και αυτά τα μπλογκ που καμιά σχέση με δημοσιογραφία δεν έχουν. Μπλογκ με ποιήματα, με ζωγραφιές, με φωτογραφίες, με κατασκευές, με μαγειρική.
Εγώ ξεχωρίζω τα προσωπικά μπλογκ, που άσχετο με το περιεχόμενο, έχουν ένα ιδιαίτερο τρόπο γραφής, ένα προσωπικό στίγμα, κάτι ξεχωριστό που δε θα βρεις κάπου αλλού. Είναι αυτά που εγώ λέω "κανονικά μπλογκ". Και νομίζω πως αυτά είναι που ξεχωρίζουν στο τέλος.
Αυτά για τώρα.
http://keeponblogging.forumotion.com/t1593-topic#122476
Στο μπλογκ μπορείς να είσαι δημιουργικός, να εκφραστείς, να γράψεις ένα όμορφο, προσεγμένο ποστ και όχι μια εξυπνακίστικη ατάκα 140 χαρακτήρων. Το twitter είναι εύκολο. Το μπλογκ είναι πιο δύσκολο, τουλάχιστον αν σε ενδιαφέρει να κάνεις κάτι καλό και προσεγμένο και όχι να αντιγράψεις ποστ από σαιτ ή άλλα μπλογκ, όπως δυστυχώς συμβαίνει σε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ μπλογκ πλέον. Το blogging ξεκίνησε ωραία με λίγους και καλούς και εξελίχθηκε με την ποσότητα να υπερνικά την ποιότητα. Γεμίσαμε με μπλογκερ που αντιγράφουν από αλλού και που σε βομβαρδίζουν με "ενημερωτικά" ποστ, ευελπιστόντας μάταια ότι θα γίνουν τρομακτικό και θα βγάλουν και κάνα φράγκο. Δε λέω να μη βγάλεις λεφτά από το μπλογκ, γιατί όχι, αλλά να κάνεις καλή δουλειά. Τέλος πάντων, αυτό είναι άλλο μεγάλο θέμα.
Ξεκινάς το μπλογκ για να περνάει ευχάριστα η ώρα αλλά όσο περνάει ο καιρός, όσο κι αν δεν το θέλεις, όσο κι αν ισχυρίζεσαι το αντίθετο, το παίρνεις στα σοβαρά. Γίνεται σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας σου. Πας κάπου, βλέπεις κάτι, ακους κατι, σου συμβαίνει κάτι, μιλας με κάποιον, και σκέφτεσαι ότι αυτό πρέπει να μπει στο μπλογκ σου και σκέφτεσαι πως θα το περιγράψεις. Και τελικά αν δεν το ποστάρεις, μπορεί να νιώσεις και κάπως άσχημα. Μπορεί να μετανιώσεις που δεν έγραψες για αυτή σου την εμπειρία. Μπορεί να μην κοιμηθείς καλά το βράδυ επειδή δεν έγραψες σήμερα στο μπλογκ σου. Απο ευχάριστη ενασχόληση μπορεί να γίνει κάτι πολύ πιεστικό.
Στο twitter, στο facebook, μπορεί να γράψεις κάτι με λίγα λόγια και απλά, αλλά στο μπλογκ θες να είσαι πιο λεπτομερής, πιο εκφραστικός, πιο δημιουργικός. Θες να γράψεις κάτι καλό. Μπορεί να σε κουράζει και μόνο η σκέψη αλλά το αποτέλεσμα σε ανταμοίβει τις περισσότερες φορές.
Περνάς διάφορες φάσεις με το μπλογκ σου. Περνάς τη φάση που αναρωτιέσαι γιατί το έχεις. Που αναρωτιέσαι αν πρέπει να το δείξεις σε φίλους και ειδικά σε συγγενείς. Που θες να το σβήσεις εντελώς και μπορεί και να το κάνεις (εγώ το έχω κάνει). Που θες να αλλάξεις όνομα. Που θες να γίνει γνωστό, πολύ γνωστό. Που αναρωτιέσαι που θα σε οδηγήσει το μπλογκ; Που αναρωτιέσαι αν μπορεί να σου χρησιμεύσει επαγγελματικα. Που αναρωτιέσαι αν μπορείς να βγάλεις λεφτά από αυτό. Που αναρωτιέσαι αν θα μπορούσες να συνεργαστείς με άλλα άτομα και να προσπαθήσετε να βγάλετε λεφτά. Και μπορεί να ένιωσες άσχημα που σκέφτηκες να βγάλεις λεφτά από το μπλογκ, επειδή για σένα το μπλογκ είναι χόμπι και προσωπική υπόθεση.
Το μπλογκινγκ πολλές φορές έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης για το αν αποτελεί δημοσιογραφία. Αναρωτήθηκες κ εσυ τελικά αν κάνεις δημοσιογραφία μέχρι που σκέφτηκες ότι το να λες την άποψη σου για τα πολιτικοκοινωνικά θέματα δεν είναι δημοσιογραφία, αλλά δημοσιογραφία είναι να κάνεις έρευνα, να διασταυρώνεις πληροφορίες και να μεταδίδεις πρώτος την είδηση. Αν είσαι δημοσιογράφος, ίσως να μη θέλησες ποτέ να το αποκαλύψεις στο μπλογκ, επειδή υπάρχει σύγχυση ανάμεσα στον μπλόγκερ και το δημοσιογράφο και ένας περίεργος διαχωρισμός που κάνει τους μεν να θέλουν να μην έχουν σχέση καμια με τους δε. Άλλωστε πολλοί μπλόγκερ ξεκαθαρίζουν τη θέση τους, λέγοντας ότι στο μπλογκ τους δε συμμετέχουν ρουφιάνοι δημοσιογράφοι.
Υπάρχουν όμως και αυτά τα μπλογκ που καμιά σχέση με δημοσιογραφία δεν έχουν. Μπλογκ με ποιήματα, με ζωγραφιές, με φωτογραφίες, με κατασκευές, με μαγειρική.
Εγώ ξεχωρίζω τα προσωπικά μπλογκ, που άσχετο με το περιεχόμενο, έχουν ένα ιδιαίτερο τρόπο γραφής, ένα προσωπικό στίγμα, κάτι ξεχωριστό που δε θα βρεις κάπου αλλού. Είναι αυτά που εγώ λέω "κανονικά μπλογκ". Και νομίζω πως αυτά είναι που ξεχωρίζουν στο τέλος.
Αυτά για τώρα.
http://keeponblogging.forumotion.com/t1593-topic#122476
